پوری غزل ↗

1. 1 چون ذره به رقص اندرآییم·خورشید تو را مسخر آییم
2. 2 در هر سحری ز مشرق عشق·همچون خورشید ما برآییم
3. 3 در خشک و تر جهان بتابیم·نی خشک شویم و نی تر آییم
4. 4 بس ناله مس‌ها شنیدیم·کای نور بتاب تا زر آییم
5. 5 از بهر نیاز و درد ایشان·ما بر سر چرخ و اختر آییم
6. 6 از سیمبری که هست دلبر·از بهر قلاده عنبر آییم
7. 7 زان خرقه خویش ضرب کردیم·تا زین به قبای ششتر آییم
8. 8 ما صرف کشان راه فقریم·سرمست نبیذ احمر آییم
9. 9 گر زهر جهان نهند بر ما·از باطن خویش شکر آییم
10. 10 آن روز که پردلان گریزند·در عین وغا چو سنجر آییم
11. 11 از خون عدو نبیذ سازیم·وانگه بکشیم و خنجر آییم
12. 12 ما حلقه عاشقان مستیم·هر روز چو حلقه بر در آییم
13. 13 طغرای امان ما نوشت او·کی از اجلی به غرغر آییم
14. 14 اندر ملکوت و لامکان ما·بر کره چرخ اخضر آییم
15. 15 از عالم جسم خفیه گردیم·در عالم عشق اظهر آییم
16. 16 در جسم شده‌ست روح طاهر·بی‌جسم شویم و اطهر آییم
17. 17 شمس تبریز جان جان است·در برج ابد برابر آییم