پوری غزل ↗

1. 1 چون همه یاران ما رفتند و تنها ماندیم·یار تنهاماندگان را دم به دم می خواندیم
2. 2 جمله یاران چون خیال از پیش ما برخاستند·ما خیال یار خود را پیش خود بنشاندیم
3. 3 ساعتی از جوی مهرش آب بر دل می زدیم·ساعتی زیر درختش میوه می افشاندیم
4. 4 ساعتی می کرد بر ما شکر و گوهر نثار·ساعتی از شکر او ما مگس می راندیم
5. 5 چون خیال او درآمد بر درش دربان شدیم·چون خیال او برون شد ما در این درماندیم