پوری غزل ↗

1. 1 دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم·مست بخشایش او گشتم و جان بخشیدم
2. 2 جهت مهر سلیمان همه تن موم شدم·وز پی نور شدن موم مرا مالیدم
3. 3 رای او دیدم و رای کژ خود افکندم·نای او گشتم و هم بر لب او نالیدم
4. 4 او به دست من و کورانه به دستش جستم·من به دست وی و از بی‌خبران پرسیدم
5. 5 ساده دل بودم و یا مست و یا دیوانه·ترس ترسان ز زر خویش همی‌دزدیدم
6. 6 از ره رخنه چو دزدان به رز خود رفتم·همچو دزدان سمن از گلشن خود می چیدم
7. 7 بس کن و راز مرا بر سر انگشت مپیچ·که من از پنجه پیچ تو بسی پیچیدم
8. 8 شمس تبریز که نور مه و اختر هم از اوست·گرچه زارم ز غمش همچو هلال عیدم