دیوانِ شمس غزل ۱۶۵۷ بیت ۲ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۶۵۷

  1. می بنالد آسمان از آه من جان سپردن هر دمی شد مذهبم

G1657:2

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 می رسد بوی جگر از دو لبم·می برآید دودها از یاربم
  2. 2 می بنالد آسمان از آه من·جان سپردن هر دمی شد مذهبم
  3. 3 اندکی دانستیی از حال من·گر خبر بودی شبت را از شبم
  4. 4 مکتب تعلیم عشاق آتش است·من شب و روز اندرون مکتبم
  5. 5 روی خود بر روی زرد من بنه·دست نه بر سینه‌ام کاندر تبم
  6. 6 گفتمش گویم به گوشت یک سخن·گفت ترسم تا نسوزد غبغبم
  7. 7 گفتمش دور از جمالت چشم بد·چشم من نزدیک اگر چه معجبم

ganjoor: sh1657 · public domain