دیوانِ شمس› غزل ۱۶۷۱› بیت ۵ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۶۷۱
- گر به تنهایی به راه حج رویم تو مکن باور که بر زمزم زنیم
G1671:5
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 گر دم از شادی وگر از غم زنیم·جمع بنشینیم و دم با هم زنیم
- 2 یار ما افزون رود افزون رویم·یار ما گر کم زند ما کم زنیم
- 3 ما و یاران همدل و همدم شویم·همچو آتش بر صف رستم زنیم
- 4 گرچه مردانیم اگر تنها رویم·چون زنان بر نوحه و ماتم زنیم
- 5 گر به تنهایی به راه حج رویم·تو مکن باور که بر زمزم زنیم
- 6 تارهای چنگ را مانیم ما·چونک درسازیم زیر و بم زنیم
- 7 ما همه در جمع آدم بودهایم·بار دیگر جمله بر آدم زنیم
- 8 نکته پوشیدهست و آدم واسطه·خیمهها بر ساحل اعظم زنیم
- 9 چون به تخت آید سلیمان بقا·صد هزاران بوسه بر خاتم زنیم
ganjoor: sh1671 · public domain