دیوانِ شمس› غزل ۱۶۹۷› بیت ۱ اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۶۹۷
- آری ستیزه می کن تا من همیستیزم چندین زبون نیم که ز استیز تو گریزم
G1697:1
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 آری ستیزه می کن تا من همیستیزم·چندین زبون نیم که ز استیز تو گریزم
- 2 از حیله خواب رفتی هر سوی می بیفتی·والله که گر بخسپی این باده بر تو ریزم
- 3 ای دولت مصور پیش من آر ساغر·زودم به ره مکن جان من سخت دیرخیزم
- 4 هر لحظه روت گوید:« من شمع شب فروزم»·هر لحظه موت گوید:« من ناف مشک بیزم»
- 5 نپذیرم ای سمن بر کمتر ز هجده ساغر·نرمی کن و حلیمی ای یار تند و تیزم
- 6 ای لطف بیکناره خوش گیر در کنارم·چون در بر تو میرم نغز است رستخیزم
- 7 ساغر بیار و کم کن این لاغ و این ندیمی·من مست آن عروسم نی سخره جهیزم
- 8 خواهم شراب ناری، تو دیگ پیشم آری؟·کی گرد دیگ گردم؟ آخر نه کفچلیزم
- 9 درده شراب رهبان ای همدم مسیحان·نی چون خران عنگم نی عاشق کمیزم
- 10 خامش ز عشق بشنو گوید تو گر مرایی·من یار رستمانم نی یار مرد حیزم
ganjoor: sh1697 · public domain