پوری غزل ↗

1. 1 درده شراب یک سان تا جمله جمع باشیم·تا نقش‌های خود را یک یک فروتراشیم
2. 2 از خویش خواب گردیم همرنگ آب گردیم·ما شاخ یک درختیم ما جمله خواجه تاشیم
3. 3 ما طبع عشق داریم پنهان آشکاریم·در شهر عشق پنهان در کوی عشق فاشیم
4. 4 خود را چو مرده بینیم بر گور خود نشینیم·خود را چو زنده بینیم در نوحه رو خراشیم
5. 5 هر صورتی که روید بر آینه دل ما·رنگ قلاش دارد زیرا که ما قلاشیم
6. 6 ما جمع ماهیانیم بر روی آب رانیم·این خاک بوالهوس را بر روی خاک پاشیم
7. 7 تا ملک عشق دیدیم سرخیل مفلسانیم·تا نقد عشق دیدیم تجار بی‌قماشیم