پوری غزل ↗

1. 1 بگشای چشم خود که از آن چشم روشنیم·حاشا که چشم خویش از آن روی برکنیم
2. 2 پروانه‌ای تو بهر تو بفروز سینه را·تا خویش را ز عشق بر آن سینه برزنیم
3. 3 بفزای خوف عشق نخواهیم ایمنی·زیرا ز خوف عشق تو ما سخت ایمنیم
4. 4 پروانه را ز شمع تو هر روز مژده‌ای است·یعنی که مات شو که همی‌ مات ضامنیم
5. 5 شادیم آن زمان که تو دعوی کنی که من·بی‌من شویم از خود و ز عشق صد منیم
6. 6 تا باغ گلستان جمال تو دیده‌ایم·چون سرو سربلند و زبانور چو سوسنیم
7. 7 بر گلشن زمانه برو آتشی بزن·زیرا ز عشق روی تو زان سوی گلشنیم
8. 8 ای آنک سست دل شده‌ای در طریق عشق·در ما گریز زود که ما برج آهنیم
9. 9 از ذوق آتش شه تبریز شمس دین·داریم آب رو و همه محض روغنیم