دیوانِ شمس غزل ۱۷۲۱ بیت ۳ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۲۱

  1. حاضر ما شو که ما حاضر آن شاهدیم مست می اش می شویم باده از او می چشیم

G1721:3

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 خوش سوی ما آ دمی ز آنچ که ما هم خوشیم·آب حیات توایم گرچه به شکل آتشیم
  2. 2 تو جو کبوتربچه زاده این لانه‌ای·گر تو نیایی به خود مات از این سو کشیم
  3. 3 حاضر ما شو که ما حاضر آن شاهدیم·مست می اش می شویم باده از او می چشیم
  4. 4 تیزروان همچو سیل گرچه چو که ساکنیم·نعره زنان همچو رعد گرچه چنین خامشیم
  5. 5 جان چو دریا تو راست بر کف خود نه بیا·گرچه که ما همچو چرخ بی‌گنهی می کشیم
  6. 6 زان سوی این پنج حس نوبت ما پنج کن·کان سوی این شش جهت خسرو این هر ششیم
  7. 7 در پی سرنای عشق تیزدم و دلنواز·کز رگ جان همچو چنگ بهر تو در نالشیم
  8. 8 صحت دعوی عشق مسند و بالش مجو·ما نه چو رنجورکان عاشق آن بالشیم
  9. 9 نور فلک شمس دین مفخر تبریز ما·از رخ آن آفتاب چرخ درون مه وشیم

ganjoor: sh1721 · public domain