پوری غزل ↗

1. 1 بیار مطرب بر ما کریم باش کریم·به کوی خسته دلانی رحیم باش رحیم
2. 2 دلم چو آتش چون در دمی شود زنده·چو دل مباش مسافر مقیم باش مقیم
3. 3 بیامد آتش و بر راه عاشقان بنشست·که ای مسافر این ره یتیم باش یتیم
4. 4 ندا رسید به آتش که بر همه عشاق·چو شعله‌های خلیلی نعیم باش نعیم
5. 5 گلیم از آب چو خواهی که تا برون آری·به زیر پای عزیزان گلیم باش گلیم
6. 6 چو بایدت که تو را بحر دایه وار بود·مثال دانه در رو یتیم باش یتیم
7. 7 درست و راست شد ای دل که در هوا دل را·درست راست نیاید دو نیم باش دو نیم
8. 8 الف مباش ز ابجد که سرکشی دارد·مباش بی دو سر تو چو جیم باش چو جیم