پوری غزل ↗

1. 1 همتم شد بلند و تدبیرم·جز به پیش تو من نمی‌میرم
2. 2 تو دهانم گرفته‌ای که خموش·تو دهان گیر و من جهان گیرم
3. 3 زان ز عالم ربوده‌ام حلقه·که به دست توست زنجیرم
4. 4 پیر ما را ز سر جوان کرده‌ست·لاجرم هم جوان و هم پیرم
5. 5 چون گشاد من از کمان تو است·راست رو خصم دوز چون تیرم
6. 6 با گشادت چه جای تیر و کمان·هر دو را بشکنم بنپذیرم
7. 7 دیدن غیر تو نفاق بود·من نه مرد نفاق و تزویرم
8. 8 با من آمیختی چو شکر و شیر·چون شکر در گداز از آن شیرم
9. 9 طاقتم طاق شد ز جفتی خویش·در میفکن دگر به تأخیرم
10. 10 درد تأخیر چون برآرد دود·بر رَود تا اثیر تأثیرم