دیوانِ شمس› غزل ۱۸۰۴› بیت ۵ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۸۰۴
- آن در خلاص جان دود وین عشق را قربان شود آن سر نهد تا جان برد وین خصم جان خویشتن
G1804:5
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 با آن سبک روحی گل وان لطف شه برگ سمن·چون او ببیند روی تو هر برگ او گردد سه من
- 2 ای گلشن تو زندگی وی زخم تو فرخندگی·وی بندهات را بندگی بهتر ز ملک انجمن
- 3 گفتی که جان بخشم تو را نی نی بگو بکشم تو را·تا زندهای باشم تو را چون شمع در گردن زدن
- 4 زاهد چه جوید رحم تو عاشق چه جوید زخم تو·آن مردهای اندر قبا وین زندهای اندر کفن
- 5 آن در خلاص جان دود وین عشق را قربان شود·آن سر نهد تا جان برد وین خصم جان خویشتن
- 6 ای تافته در جان من چون آفتاب اندر حمل·وی من ز تاب روی تو همچون عقیق اندر یمن
ganjoor: sh1804 · public domain