پوری غزل ↗

1. 1 مانده شده‌ست گوش من از پی انتظار آن·کز طرفی صدای خوش دررسدی ز ناگهان
2. 2 خوی شده‌ست گوش را گوش ترانه نوش را·کو شنود سماع خوش هم ز زمین هم آسمان
3. 3 فرع سماع آسمان هست سماع این زمین·و آنک سماع تن بود فرع سماع عقل و جان
4. 4 نعره رعد را نگر چه اثر است در شجر·چند شکوفه و ثمر سر زده اندر آن فغان
5. 5 بانگ رسید در عدم گفت عدم بلی نعم·می نهم آن طرف قدم تازه و سبز و شادمان
6. 6 مستمع الست شد پای دوان و مست شد·نیست بد او و هست شد لاله و بید و ضیمران