دیوانِ شمس› غزل ۱۸۹۰› بیت ۵ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۸۹۰
- هر عشق که از آتش حسن تو نخیزد آن عشق حرام است و صلای فسریدن
G1890:5
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 با روی تو کفر است به معنی نگریدن·یا باغ صفا را به یکی تره خریدن
- 2 با پر تو مرغان ضمیر دل ما را·در جنت فردوس حرام است پریدن
- 3 اندر فلک عشق هر آن مه که بتابد·آن ابر تو است ای مه و فرض است دریدن
- 4 دشتی که چراگاه شکاران تو باشد·شیران بنیارند در آن دست چریدن
- 5 هر عشق که از آتش حسن تو نخیزد·آن عشق حرام است و صلای فسریدن
- 6 در باطن من جان من از غیر تو ببرید·محسوس شنیدم من آواز بریدن
- 7 در خواب شود غافل از این دولت بیدار·از پوست چه شیره بودت در فشریدن
- 8 رنجور شقاوت چو بیفتاد به یاسین·لاحول بود چاره و انگشت گزیدن
- 9 جز عشق خداوندی شمس الحق تبریز·آن موی بصر باشد باید ستریدن
ganjoor: sh1890 · public domain