پوری غزل ↗

1. 1 هر چه آن سرخوش کند بویی بود از یار من·هر چه دل واله کند آن پرتو دلدار من
2. 2 خاک را و خاکیان را این همه جوشش ز چیست·ریخت بر روی زمین یک جرعه از خمار من
3. 3 هر که را افسرده دیدی عاشق کار خود است·منگر اندر کار خویش و بنگر اندر کار من
4. 4 در بهاران گشت ظاهر جمله اسرار زمین·چون بهار من بیاید بردمد اسرار من
5. 5 چون به گلزار زمین خار زمین پوشیده شد·خارخار من نماند چون دمد گلزار من
6. 6 هر کی بیمار خزان شد شربتی خورد از بهار·چون بهار من بخندد برجهد بیمار من
7. 7 چیست این باد خزانی آن دم انکار تو·چیست آن باد بهاری آن دم اقرار من