پوری غزل ↗

1. 1 ای زیان و ای زیان و ای زیان و ای زیان·هوشیاری در میان بیخودان و مستیان
2. 2 بی محابا درده ای ساقی مدام اندر مدام·تا نماند هوشیاری عاقلی اندر جهان
3. 3 یار دعوی می کند گر عاشقی دیوانه شو·سرد باشد عاقلی در حلقه دیوانگان
4. 4 گر درآید عاقلی گو کار دارم راه نیست·ور درآید عاشقی دستش بگیر و درکشان
5. 5 عیب بینی از چه خیزد خیزد از عقل ملول·تشنه هرگز عیب داند دید در آب روان
6. 6 عقل منکر هیچ گونه از نشان‌ها نگذرد·بی نشان رو بی‌نشان تا زخم ناید بر نشان
7. 7 یوسفی شو گر تو را خامی بنخاسی برد·گلشنی شو گر تو را خاری نداند گو مدان
8. 8 عیسیی شو گر تو را خانه نباشد گو مباش·دیده‌ای شو گرت روپوشی نماند گو ممان