پوری غزل ↗

1. 1 ای ز هجران تو مردن طرب و راحت من·مرگ بر من شده بی‌تو مثل شهد و لبن
2. 2 می‌تپد ماهی بی‌آب بر آن ریگ خشن·تا جدا گردد آن جان نزارش ز بدن
3. 3 آب تلخی شده بر جانوران آب حیات·شکر خشک بر ایشان بتر از گور و کفن
4. 4 نیست بازی کشش جزو به اصل کل خویش·چند پیغامبر بگریست پی حب وطن
5. 5 کودکی کاو نشناسد وطن و مولد خویش·دایه خواهد چه ستنبول مر او را چه یمن
6. 6 شد چراگاه ستاره سوی مرعای فلک·حیوان خاک پرستد مثل سرو و سمن
7. 7 من از این ناله اگر چه که دهان می‌بندم·نتوان در شکم آب فروبست دهن
8. 8 نفس چغز ز آب است نه از باد هوا·بحریان را هله این باشد معهوده و فن
9. 9 عارفانی که نهانند در آن قلزم نور·دمشان جمله ز نوری است ظلامات شکن
10. 10 قلم و لوح چو این جا برسیدیم شکست·شکند کوه چو آگه شود از رب منن