دیوانِ شمس غزل ۲۰۰۶ بیت ۱ اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۰۰۶

  1. هر کجا که پا نهی ای جان من بردمد لاله و بنفشه و یاسمن

G2006:1

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 هر کجا که پا نهی ای جان من·بردمد لاله و بنفشه و یاسمن
  2. 2 پاره گل برکنی بر وی دمی·بازگردد یا کبوتر یا زغن
  3. 3 در تغاری دست شویی آن تغار·ز آب دست تو شود زرین لگن
  4. 4 بر سر گوری بخوانی فاتحه·بوالفتوحی سر برآرد از کفن
  5. 5 دامنت بر چنگل خاری زند·چنگلش چنگی شود با تن تنن
  6. 6 هر بتی را که شکستی ای خلیل·جان پذیرد عقل یابد زان شکن
  7. 7 تا مه تو تافت بر بداختری·سعد اکبر گشت و وارست از محن
  8. 8 هر دمی از صحن سینه برجهد·همچو آدم زاده‌ای بی‌مرد و زن
  9. 9 وآنگه از پهلوی او وز پشت او·پر شوند آدمچگان اندر زمن
  10. 10 خواستم گفتن بر این پنجاه بیت·لب ببستم تا گشایی تو دهن

ganjoor: sh2006 · public domain