دیوانِ شمس› غزل ۲۰۹۶› بیت ۴ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۰۹۶
- آن کوه احد پشمین شدهست از رشک من و پشمینه من
G2096:4
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 گر تنگ بدی این سینه من·روشن نشدی آیینه من
- 2 ای خار گلی از روضه من·دوزخ تبشی از کینه من
- 3 خورشید جهان دارد اثری·از کر و فر دوشینه من
- 4 آن کوه احد پشمین شدهست·از رشک من و پشمینه من
- 5 چون جوز کهن اشکسته شوی·گر نوش کنی لوزینه من
- 6 از بهر دل این شیشه دلان·باشد بر که در چینه من
- 7 از بهر چنین جمعیت جان·هر روز بود آدینه من
- 8 تا تازه شود پژمرده من·تا مرد شود عنینه من
ganjoor: sh2096 · public domain