دیوانِ شمس› غزل ۲۱۰۴› بیت ۱۱ → پچھلا
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۱۰۴
- حلق من از لذت حلوا بسوخت تا نکنم حلیه حلوا بیان
G2104:11
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 شب که جهان است پر از لولیان·زهره زند پرده شنگولیان
- 2 بیند مریخ که بزم است و عیش·خنجر و شمشیر کند در میان
- 3 ماه فشاند پر خود چون خروس·پیش و پسش اختر چون ماکیان
- 4 دیده غماز بدوزد فلک·تا که گواهی ندهد بر کیان
- 5 خفته گروهی و گروهی به صید·تا کی کند سود و کی دارد زیان
- 6 پنج و شش است امشب مهره قمار·سست میفکن لب چون ناشیان
- 7 جام بقا گیر و بهل جام خواب·پرده بود خواب و حجاب عیان
- 8 ساقی باقی است خوش و عاشقان·خاک سیه بر سر این باقیان
- 9 زهر از آن دست کریمش بنوش·تا که شوی مهتر حلواییان
- 10 عشق چو مغز است جهان همچو پوست·عشق چو حلوا و جهان چون تیان
- 11 حلق من از لذت حلوا بسوخت·تا نکنم حلیه حلوا بیان
ganjoor: sh2104 · public domain