دیوانِ شمس› غزل ۲۱۹۰› بیت ۶ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۱۹۰
- افروخت بهار چون گل سرخ بر رغم دل مزعفری رو
G2190:6
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 دیدی که چه کرد آن پری رو·آن ماه لقای مشتری رو
- 2 گشتند بتان همه نگونسار·در حسن خلیل آزری رو
- 3 شد کفر چو شمعهای ایمان·کورد به سوی کافری رو
- 4 شد جمله جهان بهشت خندان·زان سرو روان عبهری رو
- 5 دارد دو هزار سحر مطلق·وای ار آرد به ساحری رو
- 6 افروخت بهار چون گل سرخ·بر رغم دل مزعفری رو
- 7 کافور نثار کرد خورشید·بر چهره شام عنبری رو
- 8 شد شیشه زرد همچو لاله·زان باده لعل احمری رو
- 9 فربه شد عشق و زفت و لمتر·بنهاد خرد به لاغری رو
- 10 بر باده لعل زد رخ من·تا چند نهد به زرگری رو
- 11 بس کن هله فتنه را مشوران·یا برگردان ز شاعری رو
ganjoor: sh2190 · public domain