دیوانِ شمس› غزل ۲۲۱› بیت ۵ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۲۱
- غلام پیر شود خواجهاش کند آزاد چو پیر گشتم از آغاز بنده کرد مرا
G221:5
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 مرا تو گوش گرفتی همیکشی به کجا·بگو که در دل تو چیست چیست عزم تو را
- 2 چه دیگ پختهای از بهر من عزیزا دوش·خدای داند تا چیست عشق را سودا
- 3 چو گوش چرخ و زمین و ستاره در کف توست·کجا روند همان جا که گفتهای که بیا
- 4 مرا دو گوش گرفتی و جمله را یک گوش·که میزنم ز بن هر دو گوش طال بقا
- 5 غلام پیر شود خواجهاش کند آزاد·چو پیر گشتم از آغاز بنده کرد مرا
- 6 نه کودکان به قیامت سپیدمو خیزند·قیامت تو سیه موی کرد پیران را
- 7 چو مرده زنده کنی پیر را جوان سازی·خموش کردم و مشغول میشوم به دعا
ganjoor: sh221 · public domain