پوری غزل ↗

1. 1 سر و پا گم کند آن کس که شود دلخوش از او·دل کی باشد که نگردد همگی آتش از او
2. 2 گرد آن حوض همی‌گردی و عاشق شده‌ای·چون شدی غرق شکر رو همه تن می‌چش از او
3. 3 چون سبوی تو در آن عشق و کشاکش بشکست·بر لب چشمه دهان می‌نه و خوش می‌کش از او
4. 4 عسلی جوشد از آن خم که نه در شش جهت است·پنج انگشت بلیسند کنون هر شش از او
5. 5 آن چه آب است کز او عاشق پرآتش و باد·از هوس همچو زمین خاک شد و مفرش از او
6. 6 آه عاشق ز چه سوزد تتق گردون را·ز آنک می‌خیزد آن آتش و آن آهش از او
7. 7 شمس تبریز که جان در هوس او بگریست·گشت زیبا و دلارام و لطیف و کش از او