پوری غزل ↗

1. 1 ای بکرده رخت عشاقان گرو·خون مریز این عاشقان را و مرو
2. 2 بر سر ره تو ز خون آثار بین·هر طرف تو نعره خونین شنو
3. 3 گفتم این دل را که چوگانش ببین·گر یکی گویی در آن چوگان بدو
4. 4 گفت دل کاندر خم چوگان او·کهنه گشتم صد هزاران بار و نو
5. 5 کی نهان گردد ز چوگان گوی دل·کاندر آن صحرا نه چاه است و نه گو
6. 6 گربه جان عطسه شیر ازل·شیر لرزد چون کند آن گربه مو
7. 7 زر کان شمس تبریزی است این·صاف باشد گر بجویی جو به جو