پوری غزل ↗

1. 1 آمد خیال آن رخ چون گلستان تو·و آورد قصه‌های شکر از لبان تو
2. 2 گفتم بدو چه باخبری از ضمیر جان·جان و جهان چه بی‌خبرند از جهان تو
3. 3 آخر چه بوده‌ای و چه بوده‌ست اصل تو·آخر چه گوهری و چه بوده‌ست کان تو
4. 4 دلاله عشق بود و مرا سوی تو کشید·اول غلام عشقم و آن گاه آن تو
5. 5 بنهاد دست بر دل پرخون که آن کیست·هر چند شرم بود بگفتم کز آن تو
6. 6 بر چشم من فتاد ورا چشم گفت چیست·گفتم مها دو ابر تر درفشان تو
7. 7 از خون به زعفران دلم دید لاله زار·گفتم که گلرخا همه نقش و نشان تو
8. 8 هر جا که بوی کرد ز من بوی خویش یافت·گفتم نکو نگر که چنینم به جان تو
9. 9 ای شمس دین مفخر تبریز جان ماست·در حلقه وفا بر دردی کشان تو