پوری غزل ↗

1. 1 آینهٔ جان شده چهرهٔ تابان تو·هر دو یکی بوده‌ایم، جان من و جان تو
2. 2 ماهِ تمام دُرست! خانهٔ دل آن توست·عقل که او خواجه بود بنده و دربان تو
3. 3 روح ز روز الست بود ز روی تو مست·چند که از آب و گِل بود پریشان تو
4. 4 گِل چو به پستی نشست آب کنون روشن‌ست·رفت کنون از میان آنِ من و آنِ تو
5. 5 قیصر رومی کنون زنگیکان را شکست·تا به ابد چیره باد دولت خندان تو
6. 6 ای رخ تو همچو ماه، ناله کنم گاه گاه·ز آنک مرا شد حجاب، عشق سخندان تو