دیوانِ شمس› غزل ۲۳۰› بیت ۴ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۳۰
- میان جنت و فردوس وصل دوست مقیم رهیده از تک زندان جوع و رخص و غلا
G230:4
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 ز سوز شوق دل من همیزند عللا·که بوک دررسدش از جناب وصل صلا
- 2 دلست همچو حسین و فراق همچو یزید·شهید گشته دو صد ره به دشت کرب و بلا
- 3 شهید گشته به ظاهر حیات گشته به غیب·اسیر در نظر خصم و خسروی به خلا
- 4 میان جنت و فردوس وصل دوست مقیم·رهیده از تک زندان جوع و رخص و غلا
- 5 اگر نه بیخ درختش درون غیب ملیست·چرا شکوفه وصلش شکفته است ملا
- 6 خموش باش و ز سوی ضمیر ناطق باش·که نفس ناطق کلی بگویدت افلا
ganjoor: sh230 · public domain