دیوانِ شمس› غزل ۲۳۵۸› بیت ۲ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۳۵۸
- تو چون مه و ما به گرد رویت سرگشته چو آسمان خیره
G2358:2
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 ماییم و دو چشم و جان خیره·بنگر تو به عاشقان خیره
- 2 تو چون مه و ما به گرد رویت·سرگشته چو آسمان خیره
- 3 عقل است شبان به گرد احوال·فریاد از این شبان خیره
- 4 در دیده هزار شمع رخشان·وین دیده چو شمعدان خیره
- 5 از شرق به غرب موج نور است·سر میکند از نهان خیره
- 6 بیرون ز جهان مرده شاهی است·وز عشق یکی جهان خیره
- 7 گویی که مرا از او نشان ده·خیره چه دهد نشان خیره
- 8 از چشم سیه سپید پرخون·کز چشم بود زبان خیره
- 9 در روی صلاح دین تو بنگر·تا دریابی بیان خیره
ganjoor: sh2358 · public domain