دیوانِ شمس› غزل ۲۳۶۸› بیت ۶ → پچھلا
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۳۶۸
- شمس تبریزی جهان را چون تو پر کردی ز حسن من جهان روح را از غیر عشقت آخته
G2368:6
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 ای به میدانهای وحدت گوی شاهی باخته·جمله را عریان بدیده کس تو را نشناخته
- 2 عقل کل کژچشم گشته از کمال غیرتت·وز کژی پنداشته کو مر تو را انداخته
- 3 ای چراغ و چشم عالم در جهان فرد آمدی·تا در اسرار جهان تو صد جهان پرداخته
- 4 ای که طاووس بهار از عشق رویت جلوه گر·بر درخت جسم جان نالان شده چون فاخته
- 5 از برای ما تو آتش را چو گلشن داشته·وز برای ما تو دریا را چو کشتی ساخته
- 6 شمس تبریزی جهان را چون تو پر کردی ز حسن·من جهان روح را از غیر عشقت آخته
ganjoor: sh2368 · public domain