پوری غزل ↗

1. 1 پیغام زاهدان را کآمد بلای توبه·با آن جمال و خوبی آخر چه جای توبه
2. 2 هم زهد برشکسته هم توبه توبه کرده·چون هست عاشقان را کاری ورای توبه
3. 3 چون از جهان رمیدی در نور جان رسیدی·چون شمع سر بریدی بشکن تو پای توبه
4. 4 شرط است بی‌قراری با آهوی تتاری·ترک خطا چو آمد ای بس خطای توبه
5. 5 در صید چون درآید بس جان که او رباید·یک تیر غمزه او صد خونبهای توبه
6. 6 چون هر سحر خیالش بر عاشقان بتازد·گرد غبار اسبش صد توتیای توبه
7. 7 از باده لب او مخمور گشته جان‌ها·و آن چشم پرخمارش داده سزای توبه
8. 8 تا باغ عاشقان را سرسبز و تازه کردی·حسنت خراب کرده بام و سرای توبه
9. 9 ای توبه برگشاده بی‌شمس حق تبریز·روزی که ره نماید ای وای وای توبه