دیوانِ شمس غزل ۲۴۰۳ بیت ۹ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۴۰۳

  1. زان مه چون اخترم زان گل تازه و ترم بی‌همگان خوشترم با همگانم مده

G2403:9

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 ساقی جان غیر آن رطل گرانم مده·ز آنک بدادی نخست هیچ جز آنم مده
  2. 2 شهره نگارم ز تو عیش و قرارم ز تو·جان بهارم ز تو رسم خزانم مده
  3. 3 جان چو توی بی‌شکی پیش تو جان جانکی·باش مرا ای یکی هر دو جهانم مده
  4. 4 پردگی و فاش تو آفت او باش تو·جان رهی باش تو جان و روانم مده
  5. 5 دوش بدادی مرا از کف خود باده را·چون که چنینم درآ جز که چنانم مده
  6. 6 غیر شرابی چو زر ای صنم سیمبر·هیچ ندانم دگر ز آنک ندانم مده
  7. 7 نیست شدم در چمن قفل بر آن در بزن·هر کی بپرسد ز من هیچ نشانم مده
  8. 8 شیر پراکنده‌ام زخم تو را بنده‌ام·بی‌تو اگر زنده‌ام جز به سگانم مده
  9. 9 زان مه چون اخترم زان گل تازه و ترم·بی‌همگان خوشترم با همگانم مده
  10. 10 خسرو تبریزیان شمس حق روحیان·پر شده از تو دهان زخم زبانم مده

ganjoor: sh2403 · public domain