دیوانِ شمس غزل ۲۴۱۷ بیت ۵ → پچھلا

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۴۱۷

  1. همای عرش خداوند شمس تبریزی که هفت بحر بود پیش او یکی قطره

G2417:5

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 خلاصه دو جهان است آن پری چهره·چو او نقاب گشاید فنا شود زهره
  2. 2 چو بر براق معانی کنون سوار شود·به پیش سلطنت او که را بود زهره
  3. 3 ستارگان سماوات جمله مات شوند·به طاس چرخ چو آن شه درافکند مهره
  4. 4 چو روح قدس ببیند ورا سجود کند·فرشتگان مقرب برند از او بهره
  5. 5 همای عرش خداوند شمس تبریزی·که هفت بحر بود پیش او یکی قطره

ganjoor: sh2417 · public domain