دیوانِ شمس› غزل ۲۴۱۷› بیت ۵ → پچھلا
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۴۱۷
- همای عرش خداوند شمس تبریزی که هفت بحر بود پیش او یکی قطره
G2417:5
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 خلاصه دو جهان است آن پری چهره·چو او نقاب گشاید فنا شود زهره
- 2 چو بر براق معانی کنون سوار شود·به پیش سلطنت او که را بود زهره
- 3 ستارگان سماوات جمله مات شوند·به طاس چرخ چو آن شه درافکند مهره
- 4 چو روح قدس ببیند ورا سجود کند·فرشتگان مقرب برند از او بهره
- 5 همای عرش خداوند شمس تبریزی·که هفت بحر بود پیش او یکی قطره
ganjoor: sh2417 · public domain