دیوانِ شمس› غزل ۲۴۹۰› بیت ۷ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۴۹۰
- بحر کرم چه کم شود گر بخورند جرعهای فضل خدا چه کم شود گر برسد به کافری
G2490:7
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 ساقی جان فزای من بهر خدا ز کوثری·در سر مست من فکن جام شراب احمری
- 2 بحر کرم توی مرا از کف خود بده نوا·باغ ارم توی مها بر بر من بزن بری
- 3 ای به زمین ز آسمان آمده چون فرشتهای·وی ز خطاب اشربوا مغز مرا پیمبری
- 4 بزم درآ و می بده رسم بهار نو بنه·ای رخ تو چو گلشنی وی قد تو صنوبری
- 5 گرچه به بتکده دلم هر نفسی است صورتی·نیست و نباشد و نبد چون رخ تو مصوری
- 6 می چو دود بر این سرم بسکلد از تو لنگرم·چهره زرد چون زرم سرخ شود چو آذری
- 7 بحر کرم چه کم شود گر بخورند جرعهای·فضل خدا چه کم شود گر برسد به کافری
- 8 این دل بیقرار را از قدحی قرار ده·وین صدف وجود را بخش صفای گوهری
- 9 یا برهان ز فکرتم یا برسان به فطرتم·یا بتراش نردبان باز کن از فلک دری
ganjoor: sh2490 · public domain