پوری غزل ↗

1. 1 صبح چو آفتاب زد رایت روشناییی·لعل و عقیق می‌کند در دل کان گداییی
2. 2 گر ز فلک نهان بود در ظلمات کان بود·گوهر سنگ را بود با فلک آشناییی
3. 3 نور ز شرق می‌زند کوه شکاف می‌کند·در دل سنگ می‌نهد شعشعه عطاییی
4. 4 در پی هر منوری هست یقین منوری·در پی هر زمینیی مرتقب سماییی
5. 5 صورت بت نمی‌شود بی‌دل و دست آزری·آزر بتگری کجا باشد بی‌خداییی
6. 6 گفت پیمبر به حق کآدمی است کان زر·فرق میان کان و کان هست به زرنماییی