پوری غزل ↗

1. 1 نکو بنگر به روی من نه آنم من که هر باری·ببین دریای شیرینی ببین موج گهر باری
2. 2 کی بگریزد ز دست حق کی پرهیزد ز شست حق·قیامت کو که تا بیند به نقد این شور و شر باری
3. 3 یکی دستش چو قبض آمد یکی دستش چو بسط آمد·نداری زین دو بیرون شو گه باش و سفر باری
4. 4 چو عیسی گر شکر خندی شکرخنده ببین از وی·چو موسی گر کمر بندی بر آن کوه کمر باری
5. 5 شدی دربان هر دونی به زیر بام گردونی·به کوی یار ما دررو که بینی بام و در باری
6. 6 به شاخ گل همی‌گفتم چه می‌رقصی در این گلخن·درآ در باغ جان بنگر شکوفه و شاخ تر باری
7. 7 عطارد را همی‌گفتم به فضل و فن شدی غره·قلم بشکن بیا بشنو پیام نیشکر باری
8. 8 به گوش زهره می‌گفتم که گوشت گرم شد از می·سر اندر بزم سلطان کن ببین سودای سر باری
9. 9 چو سوسن صد زبان داری زبان درکش از این زاری·ز غنچه بسته لب بشنو ز خاموشان خبر باری