پوری غزل ↗

1. 1 دلم همچون قلم آمد در انگشتان دلداری·که امشب می‌نویسد زی نویسد باز فردا ری
2. 2 قلم را هم تراشد او رقاع و نسخ و غیر آن·قلم گوید که تسلیمم تو دانی من کیم باری
3. 3 گهی رویش سیه دارد گهی در موی خود مالد·گه او را سرنگون دارد گهی سازد بدو کاری
4. 4 به یک رقعه جهانی را قلم بکشد کند بی‌سر·به یک رقعه قرانی را رهاند از بلا آری
5. 5 کر و فر قلم باشد به قدر حرمت کاتب·اگر در دست سلطانی اگر در کف سالاری
6. 6 سرش را می‌شکافد او برای آنچ او داند·که جالینوس به داند صلاح حال بیماری
7. 7 نیارد آن قلم گفتن به عقل خویش تحسینی·نداند آن قلم کردن به طبع خویش انکاری
8. 8 اگر او را قلم خوانم و اگر او را علم خوانم·در او هوش است و بی‌هوشی زهی بی‌هوش هشیاری
9. 9 نگنجد در خرد وصفش که او را جمع ضدین است·چه بی‌ترکیب ترکیبی عجب مجبور مختاری