دیوانِ شمس غزل ۲۶۰۵ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · G2605 · ۹ اشعار

غزل شمارهٔ ۲۶۰۵

کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔

  1. G2605:1 ای باغ همی‌دانی کز باد کی رقصانیآبستن میوه ستی سرمست گلستانی
  2. G2605:2 این روح چرا داری گر ز آنک تو این جسمیوین نقش چرا بندی گر ز آنک همه جانی
  3. G2605:3 جان پیشکشت چه بود خرما به سوی بصرهوز گوهر چون گویم چون غیرت عمانی
  4. G2605:4 عقلا ز قیاس خود زین رو تو زنخ می‌زنزان رو تو کجا دانی چون مست زنخدانی
  5. G2605:5 دشوار بود با کر طنبور نوازیدنیا بر سر صفرایی رسم شکرافشانی
  6. G2605:6 می وام کند ایمان صد دیده به دیدارشتا مست شود ایمان زان باده یزدانی
  7. G2605:7 در پای دل افتم من هر روز همی‌گویمراز تو شود پنهان گر راز تو نجهانی
  8. G2605:8 کان مهره شش گوشه هم لایق آن نطع استکی گنجد در طاسی شش گوشه انسانی
  9. G2605:9 شمس الحق تبریزی من باز چرا گردمهر لحظه به دست تو گر ز آنک نه سلطانی

ganjoor: sh2605 · public domain