پوری غزل ↗

1. 1 ای دل به ادب بنشین برخیز ز بدخویی·زیرا به ادب یابی آن چیز که می‌گویی
2. 2 حاشا که چنان سودا یابند بدین صفرا·هیهات چنان رویی یابند به بی‌رویی
3. 3 در عین نظر بنشین چون مردمک دیده·در خویش بجو ای دل آن چیز که می‌جویی
4. 4 بگریز ز همسایه گر سایه نمی‌خواهی·در خود منگر زیرا در دیده خود مویی
5. 5 گر غرقه دریایی این خاک چه پیمایی·ور بر لب دریایی چون روی نمی‌شویی