پوری غزل ↗

1. 1 گر علم خرابات تو را همنفسستی·این علم و هنر پیش تو باد و هوسستی
2. 2 ور طایر غیبی به تو بر سایه فکندی·سیمرغ جهان در نظر تو مگسستی
3. 3 گر کوکبه شاه حقیقت بنمودی·این کوس سلاطین بر تو چون جرسستی
4. 4 گر صبح سعادت به تو اقبال نمودی·کی دامن و ریش تو به دست عسسستی
5. 5 گر پیش روان بر تو عنایت فکنندی·فکری که به پیش دل توست آن سپسستی
6. 6 معکوس شنو گر نبدی گوش دل تو·از دفتر عشاق یکی حرف بسستی
7. 7 گوید همه مردند یکی بازنیامد·بازآمده دیدی اگر آن گیج کسستی
8. 8 لرزان لهب جان تو از صرصر مرگ است·لرزان نبدی گر ز بقا مقتبسستی
9. 9 همراه خسان گر نبدی طبع خسیست·در حلق تو این شربت فانی چو خسستی
10. 10 طفل خرد تو به تبارک برسیدی·در مکتب شادی ز کجا در عبسستی
11. 11 خاموش که این‌ها همه موقوف به وقت است·گر وقت بدی داعیه فریادرسستی