پوری غزل ↗

1. 1 برخیز که صبح است و صبوح است و سکاری·بگشای کنار آمد آن یار کناری
2. 2 برخیز بیا دبدبه عمر ابد بین·رستند و گذشتند ز دم‌های شماری
3. 3 آن رفت که اقبال بخارید سر ما·ای دل سر اقبال از این بار تو خاری
4. 4 گنجی تو عجب نیست که در توده خاکی·ماهی تو عجب نیست که در گرد و غباری
5. 5 اندر حرم کعبه اقبال خرامید·از بادیه ایمن شده وز ناز مکاری
6. 6 گردان شده بین چرخ که صد ماه در او هست·جز تابش یک روزه تو ای چرخ چه داری
7. 7 آن ساغر جان که ملک الموت اجل شد·نی شورش دل آرد و نی رنج خماری
8. 8 بس کن که اگر جان بخورد صورت ما را·صد عذر بخواهد لبش از خوب عذاری