دیوانِ شمس غزل ۲۶۴۳ بیت ۲ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۶۴۳

  1. گلزار چو رنگ از صدقات تو ببردند گلزار بده زان رخ و پرخار چرایی

G2643:2

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 ای شاه تو ترکی عجمی وار چرایی·تو جان و جهانی تو و بیمار چرایی
  2. 2 گلزار چو رنگ از صدقات تو ببردند·گلزار بده زان رخ و پرخار چرایی
  3. 3 الحق تو نگفتی و دم باده او گفت·ای خواجه منصور تو بر دار چرایی
  4. 4 در غار فتم چون دل و دلدار حریفند·دلدار چو شد ای دل در غار چرایی
  5. 5 آن شاه نشد لیک پی چشم بد این گو·گر شاه بشد مخزن اسرار چرایی
  6. 6 گر بیخ دلت نیست در آن آب حیاتش·ای باغ چنین تازه و پربار چرایی
  7. 7 گر راه نبرده‌ست دلت جانب گلزار·خوش بو و شکرخنده و دلدار چرایی
  8. 8 گر دیو زند طعنه که خود نیست سلیمان·ای دیو اگر نیست تو در کار چرایی
  9. 9 بر چشمه دل گر نه پری خانه حسن است·ای جان سراسیمه پری دار چرایی
  10. 10 ای مریم جان گر تو نه‌ای حامل عیسی·زان زلف چلیپا پی زنار چرایی
  11. 11 گر از می شمس الحق تبریز نه مستی·پس معتکف خانه خمار چرایی

ganjoor: sh2643 · public domain