دیوانِ شمس› غزل ۲۶۶۷› بیت ۷ → پچھلا
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۶۶۷
- خمش کردم که در گفتن نگنجد که بسرشت است جان با این عروسی
G2667:7
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 مبارک باد بر ما این عروسی·خجسته باد ما را این عروسی
- 2 چو شیر و چون شکر بادا همیشه·چو صهبا و چو حلوا این عروسی
- 3 هم از برگ و هم از میوه ممتع·مثال نخل خرما این عروسی
- 4 چو حوران بهشتی باد خندان·ابد امروز فردا این عروسی
- 5 نشان رحمت و توقیع دولت·هم این جا و هم آن جا این عروسی
- 6 نکونام و نکوروی و نکوفال·چو ماه و چرخ خضرا این عروسی
- 7 خمش کردم که در گفتن نگنجد·که بسرشت است جان با این عروسی
ganjoor: sh2667 · public domain