دیوانِ شمس غزل ۲۶۶۹ بیت ۶ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۶۶۹

  1. به پیشت ماند دل با ما نیامد دل از تو کی رود چون دلستانی

G2669:6

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 برفتیم ای عقیق لامکانی·ز شهر تو تو باید که بمانی
  2. 2 سفر کردیم چون استارگان ما·ز تو هم سوی تو که آسمانی
  3. 3 یکی صورت رود دیگر بیاید·به مهمانخانه‌ات زیرا که جانی
  4. 4 که مهمانان مثال چار فصلند·تو اصل فصل‌هایی که جهانی
  5. 5 خیال خوب تو در سینه بردیم·شفق از آفتاب آمد نشانی
  6. 6 به پیشت ماند دل با ما نیامد·دل از تو کی رود چون دلستانی
  7. 7 سر دل‌ها به زیر سایه‌ات باد·که دل‌ها را در این مرعا شبانی
  8. 8 فروریزید دندان‌های گرگان·از آنگه که نمودی مهربانی
  9. 9 بهل تا بحر گوید قصه خویش·که تا باری ببینی قصه خوانی

ganjoor: sh2669 · public domain