پوری غزل ↗

1. 1 دلا در روزه مهمان خدایی·طعام آسمانی را سرایی
2. 2 در این مه چون در دوزخ ببندی·هزاران در ز جنت برگشایی
3. 3 نخواهد ماند این یخ زود بفروش·بیاموز از خدا این کدخدایی
4. 4 برون کن خرقه کان زین چار رقعه‌ست·ترابی آتشی آبی هوایی
5. 5 برهنه کن تو جزو جان و بنما·ز خرقه گر به کل بیرون نیایی
6. 6 بیامد جان که عذر عشق خواهد·که عفوم کن که جان عذرهایی
7. 7 در این مه عذر ما بپذیر ای عشق·خطا کردیم ای ترک خطایی
8. 8 به خنده گوید او دستت گرفتم·که می‌دانم که بس بی‌دست و پایی
9. 9 تو را پرهیز فرمودم طبیبم·که تو رنجور این خوف و رجایی
10. 10 بکن پرهیز تا شربت بسازم·که تا دور ابد باخود نیایی
11. 11 خمش کردم که شرحش عشق گوید·که گفت او است جان را جان فزایی