دیوانِ شمس غزل ۲۶۷۹ بیت ۲ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۶۷۹

  1. ز شرم روی ما گل از تو بگریخت ز گل واگشتی اینجا سر نهادی

G2679:2

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 ز ما برگشتی و با گل فتادی·دو چشم خویش سوی گل گشادی
  2. 2 ز شرم روی ما گل از تو بگریخت·ز گل واگشتی اینجا سر نهادی
  3. 3 نهادی سر که پای من ببوسی·نیابی بوسه گل را بوسه دادی
  4. 4 بدان لب‌ها که بوی گل گرفته‌ست·نیابی بوسه گرچه اوستادی
  5. 5 برای رفع بویش این دو لب را·همی‌مالم به خاکت من ز شادی
  6. 6 کجا بردارم این لب از تو ای خاک·ولی فتنه توی گل را تو زادی
  7. 7 تو آن خاکی که از حق لطف دزدی·تو دزدی و مریدی و مرادی

ganjoor: sh2679 · public domain