دیوانِ شمس› غزل ۲۷۰۳› بیت ۱ اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۷۰۳
- ز مهجوران نمیجویی نشانی کجا رفت آن وفا و مهربانی
G2703:1
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 ز مهجوران نمیجویی نشانی·کجا رفت آن وفا و مهربانی
- 2 در این خشکی هجران ماهیانند·بیا ای آب بحر زندگانی
- 3 برون آب ماهی چند ماند·چه گویم من نمیدانم تو دانی
- 4 کی باشم من که مانم یا نمانم·تو را خواهم که در عالم بمانی
- 5 هزاران جان ما و بهتر از ما·فدای تو که جان جان جانی
- 6 مرا گویی خمش نی توبه کردی·که بگذاری طریق بیزبانی
- 7 به خاک پای تو باخود نبودم·ز مستی و شراب و سرگرانی
- 8 به خاموشی به از خنبی نباشم·نمیماند می اندر خم نهانی
- 9 شراب عشق جوشانتر شرابی است·که آن یک دم بود این جاودانی
- 10 رخ چون ارغوانش آن کند آن·که صد خم شراب ارغوانی
- 11 دگر وصف لبش دارم ولیکن·دهان تو بسوزد گر بخوانی
- 12 عجب مرغابی آمد جان عاشق·که آرد آب ز آتش ارمغانی
- 13 ز آتش یافت تشنه ذوق آبش·کند آتش به آبش نردبانی
ganjoor: sh2703 · public domain