دیوانِ شمس› غزل ۲۷۴۹› بیت ۴ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۷۴۹
- وقت است که در وجود خاکی آن تخم که گفتهای بکاری
G2749:4
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 ای چشم و چراغ شهریاری·والله به خدا که آن تو داری
- 2 شمعی که در آسمان نگنجد·از گوشه سینهای برآری
- 3 خورشید به پیش نور آن شمع·یک ذره شود ز شرمساری
- 4 وقت است که در وجود خاکی·آن تخم که گفتهای بکاری
- 5 آخر چه شود کز آب حیوان·بر چهره زعفران بباری
- 6 تا لاله ستان عاشقان را·از گلبن حق به خنده آری
- 7 بر پشت فلک نهند پا را·چون تو سرشان دمی بخاری
- 8 انگور وجود باده گردد·چون پای بر او نهی فشاری
- 9 مخدومی شمس حق تبریز·لطفی که هزار نوبهاری
ganjoor: sh2749 · public domain