پوری غزل ↗

1. 1 رخ‌ها بنگر تو زعفرانی·کز درد همی‌دهد نشانی
2. 2 شهری بنگر ز درد رنجور·چون باغ به موسم خزانی
3. 3 این درد ز غصه فراق است·از هیبت حکم آسمانی
4. 4 بیم است فلک سیاه گردد·از آتش و ناله نهانی
5. 5 دوزخ بنگر که سر برآورد·ناگه ز میان شادمانی
6. 6 برخاست غریو جان ز هر سو·هان ای کس بی‌کسان تو دانی
7. 7 فرمود که این فراق فانی است·افغان ز فراق جاودانی
8. 8 یا رب چه شود اگر تو ما را·از هر دو فراق وارهانی
9. 9 این گفته و بسته شد دهانم·باقی تو بگو اگر توانی