دیوانِ شمس› غزل ۲۷۹۴› بیت ۴ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۷۹۴
- ای زمین تخم گیر آخر توی هم اصل تخم کز نتیجه خویش شاخ سنبلی افراشتی
G2794:4
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 ای ملامت گر تو عاشق را سبک پنداشتی·تا به پیش عاشقان بند و فسون برداشتی
- 2 گه مثال و رمز گویی گه صریح و آشکار·تخم را اندر زمین ریگ ما چون کاشتی
- 3 ای زمین ریگ شرمت نیست از انبار تخم·فارغی چون تخمها را تو عدم انگاشتی
- 4 ای زمین تخم گیر آخر توی هم اصل تخم·کز نتیجه خویش شاخ سنبلی افراشتی
- 5 چونک هر جزوی به غیر اصل خود پیوند نیست·تو چرا طیره شدی و پند و جنگ آغاشتی
- 6 ریش خندی میکند بر پند تاب عاشقی·کی شود سرد آتشی از پند و جنگ و آشتی
- 7 ماهتاب ار چه جهان گیرد تو در تبریز باش·در شعاع شمس دین زیرا که مرغ چاشتی
ganjoor: sh2794 · public domain