پوری غزل ↗

1. 1 از هوای شمس دین بنگر تو این دیوانگی·با همه خویشان گرفته شیوه‌ی بیگانگی
2. 2 وحشِ صحرا گشته و رسوایِ بازاری شده·از هوایِ خانه‌یِ او صد هزاران خانگی
3. 3 صاعقه هجرش زده برسوخته یک بارگی·عقل و شرم و فهم و تقوا دانش و فرزانگی
4. 4 من ز شمعِ عشق او نان پاره‌ای می‌خواستم·گفت بنویسید توقیعش پیِ پروانگی
5. 5 ای گشاده قلعه‌های جان به چشم ِ آتشین·ای هزاران صف دریده عشقت از مردانگی
6. 6 ای خداوند شمسِ دین صد گنج خاک است پیشِ تو·تا چه باشد عاشق بیچاره‌ای یک دانگی !
7. 7 صد غریو و بانگ اندر سقفِ گردون افکنیم·من نی‌ام در عشق پابرجایِ تو یک بانگی
8. 8 عقل را گفتم میانِ جان و جانان فرق کن·شانه‌ی عقلم ز فرقش یاوه کرده شانگی